ஏறாவூர் அரசடிப் பிள்ளையார் ஆலயம்

Thursday, October 1, 2026 7:11 am

ஏறாவூர் அரசடிப் பிள்ளையார் ஆலயம் : பல்லாண்டு கால வரலாற்று மாண்பும், அற்புதங்களும், புனரமைப்புப் போராட்டமும்
​அறிமுகம்
​கிழக்கிலங்கையின் மட்டக்களப்பு மண்ணில், ஏறாவூரின் கிழக்கெல்லையான குடியிருப்புப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திருத்தலமே அரசடிப் பிள்ளையார் ஆலயம் ஆகும். ஆரம்பத்தில் ஸ்ரீ சித்தி விநாயகர் ஆலயம் என்ற நாமத்துடன் வழிபடப்பட்டு வந்த இவ்வாலயம், அரசமரத்தடியில் பிள்ளையார் எழுந்தருளிய பின்னர் மக்கள் மத்தியில் ‘அரசடிப் பிள்ளையார் ஆலயம்’ எனப் பயபக்தியுடன் வழங்கப்பட்டு வருகின்றது. பல்லாண்டு காலமாக அப்பகுதி மக்களுக்கு அருள்பாலித்து வரும் இத்தலம், பல நூற்றாண்டுகளாக விவசாயத்தை உயிராக மதித்து வாழ்ந்த மக்களின் செழிப்பான வரலாற்றையும், ஈழத்தின் பல காலகட்டப் பதிவுகளையும் தன்னுள் சுமந்து நிற்கும் ஒரு புனித ஆன்மீக மையமாகும்.

​ஒல்லாந்தர் – பிரித்தானியர் கால வர்த்தகப் பாதையும் மர்ம மூதாட்டியின் வருகையும்
​இவ்வாலயத்தின் வரலாறு பல்லாண்டுகளுக்கு முற்பட்டது. ஒல்லாந்தர் மற்றும் பிரித்தானியர் ஆட்சிக் காலங்கள் முதல் இப்பகுதியானது ஒரு முக்கியமான வர்த்தகப் பாதையாகவும் (Trading route) பிரதான போக்குவரத்துப் பாதையாகவும் விளங்கியுள்ளது. அக்காலத்தில் இப்பகுதி வழியே அமைந்திருந்த பாதையினூடாக ஒல்லாந்தர்களும் பிரித்தானியர்களும் தங்களின் பயணங்களையும் வர்த்தக நடவடிக்கைகளையும் தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வந்தனர்.
​இப்படியானதொரு வரலாற்றுப் பின்னணியில்தான் பிள்ளையார் வழிபாட்டின் தோற்றம் நிகழ்ந்தது. இவ்வழியே பயணம் செய்து வந்த ஒரு மூதாட்டி, தன்னுடனே கொண்டு வந்த பிள்ளையார் வடிவிலான கருங்கல்லை அங்கு நின்றிருந்த மாமரத் தடியில் வைத்து வணங்கி, ஸ்ரீ சித்தி விநாயகராக பாவித்து அவ்விடத்திலேயே வைத்துச் சென்றார்.
​அந்த மூதாட்டி யார் என்பது இன்றுவரை விடை தெரியாத ஒரு மர்மமாகவே நீடிக்கிறது. அவர் எமது கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் அல்லர்; அவர் எங்கிருந்து வந்தார், எங்கு சென்றார் என்ற எந்தவொரு தகவலும் யாருக்கும் கிடைக்கவில்லை. அவர் ஆலயத்திற்கு வரும் நேரமும் தெரியாது, வழிபாட்டை முடித்துச் செல்லும் நேரமும் தெரியாது. ஆனால், அவர் அப்பகுதி மக்களிடையே சைவ சமயத்தின் மேன்மைகளையும், வாழ்வியலுக்குத் தேவையான நற்பண்புகளையும் ஆழமாக விதைத்த ஒரு புனித ஆத்மாவாக விளங்கினார்.
​அவர் அந்த மாமரத்தடியில் வீற்றிருந்த பிள்ளையாருக்குத் தொடர்ச்சியாக அகல் விளக்கேற்றி, தொடர் பூஜைகளையும் செய்து வழிபாட்டை ஆரம்பித்து வைத்தார். நாளடைவில் அந்த மூதாட்டி மறைந்தாலும், “அவர் மனித வடிவில் வந்த எமது முன்னோர்களில் ஒருவராகவே இருக்கக்கூடும்” என்ற ஆழமான நம்பிக்கை மக்களிடையே இன்றும் இருந்து வருகின்றது. அந்த மூதாட்டியின் தெய்வீகப் பணியைக் கண்ட அப்பகுதி மக்களும், அன்றிலிருந்து அந்தப் பிள்ளையாரைத் தொடர்ந்து வழிபடத் தொடங்கினர்.
​ஸ்ரீ சித்தி விநாயகர் ‘அரசடிப் பிள்ளையார்’ ஆக மாறிய வரலாற்று விளக்கம்
​ஆரம்பத்தில் மாமரத்தடியில் ஸ்ரீ சித்தி விநாயகராக வீற்றிருந்த பிள்ளையாருக்கு, காலப்போக்கில் இயற்கையே ஒரு புதிய திருவிடத்தை அமைத்துக் கொடுத்தது. அந்த மாமரத்தின் அருகில் அரச மரமொன்று முளைத்துப் பெருமரமாக வளரத் தொடங்கியது. அரசமரம் வானளாவத் தழைத்தோங்கி வளர, மாமரம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பட்டுப் போகத் தொடங்கியது.
​இதனை உணர்ந்த மக்கள், மாமரத்தடியில் இருந்த பிள்ளையார் சிலையை அருகிலிருந்த பிரம்மாண்டமான அரச மரத்தடிக்கு இடம் மாற்றி வைத்து வழிபடத் தொடங்கினர். இவ்வாறு ஸ்ரீ சித்தி விநாயகராக இருந்த பெருமான், பிரம்மாண்ட அரசமரத்தின் கீழ் எழுந்தருளியதைத் தொடர்ந்து, மக்கள் தம் அன்பாலும் பக்தியாலும் அவரை “அரசடிப் பிள்ளையார்” என்று அழைக்கத் தொடங்கினர். நாளடைவில் அந்தத் திருநாமமே ஆலயத்தின் பிரதான அடையாளமாக மாறி நிலைபெற்றது.
​விவசாயத்தை நம்பி வாழ்ந்த அப்பகுதி வேளாளர் சமூகத்தினரும், தங்களின் ஒவ்வொரு போக விவசாயத்தையும் தொடங்குவதற்கு முன், இந்த அரசடி பிள்ளையாருக்கு முதல் நெற்கதிரைப் படைத்து வழிபடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டனர்.

​காணி தானமும், ஆலய உருவாக்கமும்
​காலம் செல்லச் செல்லப் பிள்ளையாரின் மகிமை எங்கும் பரவியது. மனக்கவலை, தொழில் தடைகள் உள்ளவர்கள் இங்கு வந்து வழிபட அவை நீங்கின. ஆபத்தான பயணங்களை மேற்கொள்வோர் இவரிடம் விபூதி பிரசாதம் பெற்றுச் சென்றால், எந்தவித ஆபத்துமின்றிப் பாதுகாப்பாகத் தங்களின் இலக்கை அடைந்தனர்.
​இந்நிலையில், இவ்வாலயத்தை ஒரு முறையான கட்டுமானமாகக் கட்டியெழுப்ப அப்பகுதி மக்கள் முன்வந்தனர். இவ்வாலயத்திற்காகத் தம்பிப் போடியாரும், அவரது மகனான பாபு என்று அழைக்கப்படும் வசந்தராஜாவும் தமக்குச் சொந்தமான காணியை மனமுவந்து ஆலயத்திற்காக எழுதிக் கொடுத்தனர். அத்துடன், அவ்விடத்தில் பிள்ளையாருக்கென்று ஒரு நிரந்தர ஆலயம் அமைக்கும் பெருமுயற்சியிலும் தம்பிப் போடியார் ஈடுபட்டு அதில் வெற்றியும் கண்டார்.
​ஆலய நிருவாகமும் திருவிழாக்களும்
​ஆலயம் உருவானதைத் தொடர்ந்து, 1973 ஆம் ஆண்டில் ஆலய மண்டபத்தில் கூட்டப்பட்ட பொதுக் கூட்டத்தில் ஆலய நிருவாக சபை உறுப்பினர்கள் முறைப்படி தெரிவு செய்யப்பட்டனர். இதனைத் தொடர்ந்து ஆலயத்தின் நித்திய நைமித்தியங்கள் மிகச் சிறப்பாக நடைபெறத் தொடங்கின. வருடா வருடம் மகாசிவராத்திரி, சித்திரைக் கதை, நவராத்திரி, திருவெம்பாவை, கந்தசஷ்டி போன்ற விழாக்களும், விரதங்களும், சிறப்புப் பூஜைகளும் பக்திபூர்வமாக ஊர் கூடிச் கொண்டாடப்பட்டு வந்தன.
​இன முரண்பாடுகளும், துயரப் பக்கங்களும்
​பல்லாண்டுகளாகப் பிள்ளையாரைக் காவல் தெய்வமாகக் கொண்டு வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்வில், 1980களின் பிற்பகுதி இருண்ட காலமாக மாறியது. 1985 மற்றும் 1990 ஆம் ஆண்டுகளில் இலங்கையில் ஏற்பட்ட இன முரண்பாடுகளையும் வன்செயல்களையும் தொடர்ந்து, இவ்வாலயம் ஓரளவுக்குப் பாதிக்கப்பட்டது. தலைமுறை தலைமுறையாக வாழ்ந்த நிலம், உழுது செழித்த வயல், உயிர் கொடுத்துக் காத்த ஆலயம் அனைத்தையும் கைவிட்டுவிட்டு, உயிரைக் காக்கப் பொதுமக்கள் இடம்பெயர வேண்டிய துயரச் சூழல் உருவானது.
​2021 பேரிடரும் தொடரும் புனரமைப்புப் போராட்டமும்
​இன்று, ஒரு காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் திருவிழாக் கொண்டாடிய அந்த ஊரில், விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய சில குடும்பங்கள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளனர். அழிவுகளுக்கு மத்தியிலும் அவர்களுக்கு ஆறுதலாக இருந்த அரசடி பிள்ளையார் ஆலயத்திற்கு, கடந்த 2021 ஆம் ஆண்டு இயற்கையாலும் ஒரு மாபெரும் சோதனை வந்தது.
​ஆலயத்தைக் குடையாய்க் காத்து வந்த அந்த ராட்சச அரசமரத்தின் ஒரு பாரிய கிளை எதிர்பாராதவிதமாக முறிந்து ஆலயத்தின் மீது விழுந்தது. இதனால், அந்த ஆலயம் பலத்த சேதங்களுக்கு உள்ளாகிச் சிதைந்தது.
​முடிவுரை
​ஆலயம் சிதைவுற்று ஆண்டுகள் சில கடந்தும், எந்தவொரு பெரிய அமைப்புகளின் ஆதரவோ, பெரும் தனவந்தர்களின் நிதியுதவியோ இன்றுவரை கிடைக்கப்பெறவில்லை. ஆனாலும், நம்பிக்கை தளராத அந்தச் சிறிய கிராமத்து மக்கள், தங்களின் அன்றாடச் சொற்ப வருமானத்திலிருந்தும் சிறுகச் சிறுகப் பணத்தைச் சேமித்து, ஆலயத்தை மெல்ல மெல்லப் புனரமைக்க தீவிர முயற்சி செய்து வருகின்றனர்.
​ஒருபுறம் எப்படியாவது ஆலயத்தைக் கட்டி முடிக்க வேண்டும் என்ற பாரிய சவாலும் தவிப்பும் மக்களை வாட்ட, மறுபுறம் அந்த ஆலயத்தின் தல விருட்சமான அரசமரம் பல நூற்றாண்டுகளின் சாட்சியாக இன்றும் வானளாவத் தழைத்தோங்கி நிற்கின்றது. ஆரம்பத்தில் ஸ்ரீ சித்தி விநாயகராகவும், இன்று அரசடிப் பிள்ளையாராகவும் அருள்பாலிக்கும் எம்பெருமான் மீண்டும் பழைய பொலிவோடு மிளிர, ஆன்மீக அன்பர்களின் கரங்களும் நிதியுதவிகளும் நீள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.